• இந்திய உளவுப்படையால் கொல்லப்பட்ட தோழர் நெப்போலியன்

• இந்திய உளவுப்படையால் கொல்லப்பட்ட தோழர் நெப்போலியன்

தோழர் நெப்போலியன் கரவெட்டியை பிறப்பிடமாக கொண்டவர். அவரது சொந்த பெயர் மனோகரன். அவர் முதலில் புலிகள் இயக்கத்தில் சேர்ந்தார். அங்குதான் அவரது குள்ள உருவத்தையும் துடிப்பான செயற்பாட்டையும் பார்த்து அவருக்கு நெப்போலியன் என்ற பெயர் சூட்டப்பட்டது.

புலிகள் இயக்கம் இரண்டாகப் பிரிந்து பதியபாதை என்னும் பெயரில் இயங்கிய பிரிவுடன் தோழர் நெப்போலியன் செயற்பட்டார். பின்னர் புதிய பாதையில் இருந்து பிரிந்து தமிழ் மக்கள் பாதுகாப்பு பேரவை என்னும் இயக்கத்தை ஆரம்பித்த தோழர்களில் ஒருவராக இருந்தார்.

“பேரவை” இயக்கம் மேற்கொண்ட சென்ரல்காம்ப் பொலிஸ் நிலைய தாக்குதல், களுவாஞ்சிக்குடி பொலிஸ் மீதான தாக்குதல் மற்றும் மாகாவிலாச்சி பொலிஸ் நிலைய தாக்குதல் யாவற்றிலும் தோழர் நெப்போலியன் முன் நின்று செயற்பட்டார்.
அவர் தமிழ்நாட்டில் தங்கியிருந்தவேளை இந்திய புரட்சிகர இயக்கங்களுடான உறவை மேற்கொண்டார். குறிப்பாக தோழர் தமிழரசனின் கட்சியினரின் பெண்ணாடம் மாநாட்டில் கலந்து கொண்டதுடன் அவர்களுக்கான ராணுவ பயிற்சிக்கு எற்பாடு செய்ததும் தோழர் நெப்போலியனே.

டெலோ இயக்கம் தடை செய்யப்பட்ட போது எமது “பேரவை” இயக்கமும் புலிகளால் தடை செய்யப்பட்டது. தோழர் நெப்போலியன் புலிகளால் தேடப்பட்டதால் அவர் மட்டக்களப்பு சென்று அங்கு இயங்கினார். அங்கும் அவர் வந்தது தெரிந்து கொண்ட புலிகள் அவரைப் பிடிப்பதற்குமுயற்சி செய்தார்கள். எனவே வேறு வழியின்றி அவர் அங்கிருந்து சென்று மலையகத்தில் இயங்கினார்.

மலையகத்தில் மலையக விடுதலை முன்னனி என்ற பெயரில் இளைஞர்களை திரட்டினார். சில பண பறிப்பு நடவடிக்கைகளில் இறங்கினார். அதனால் அவர் பற்றி இலங்கை அரசுக்கு தெரிந்து அவர் மிகவும் கடுமையாக தேடப்பட்டார். இதனால் அவர் மலையகத்தை விட்டு வெளியேற வேண்டி ஏற்பட்டது.

நாட்டில் நெப்போலியனுக்கு எற்பட்டிருக்கும் நெருக்கடிகளை அறிந்துகொண்ட தோழர் தமிழரசன் மிகவும் வருந்தினார். கொஞ்ச நாளைக்கு தமிழ்நாட்டில் வந்து தங்களுடன் இருக்கும்படி நெப்போலியனிடம் தெரிவிக்குமாறு அவர் பல தடவை என்னிடம் கோரினார். நெப்போலியன் தோழர் தமிழரசனுடன் நெருங்கிப் பழகியவர். நீண்ட நேரம் பல அரசியல் விடயங்கள் குறித்து விவாதம் செய்தவர். அதுமட்மல்ல தோழர் தமிழரசன் கட்சியினரின் ராணுவ தயாரிப்புகளுக்கு பல உதவிகள் செய்தவர். எனவே நெப்போலியன் தம்முடன் இருந்தால் அது பல வழிகளில் தமக்கு உதவியாக இருக்கும் எனவும் தோழர் தமிழரசன் கருதினார்.

இந் நிலையில் நெப்போலியன் வேறு வழியின்றி இந்தியா வருவதற்கு முடிவு செய்தார். எனவே மலையகத்தில் இருந்து கொழும்பு சென்று அங்கிருந்து விமான மூலம் சென்னை வருவதற்கு நினைத்தார். ஆனால் கொழும்பு செல்லவும் அங்கு தங்கியிருந்து உரிய பயண எற்பாடுகளை செய்யவும் வசதியின்றி இருந்தார். இந்த நிலையில் அவரை தொடர்பு கொண்ட ஈரோஸ் இயக்கத்தினர் தாங்கள் உதவி செய்வதாகவும் தங்களுடன் வரும்படியும் அழைத்தனர்.

ஈரோஸ் இயக்கத்தால் தமக்கு எந்த ஆபத்தும் வராது என நம்பிய நெப்போலியன் அவர்களது உதவியை பெற்று இந்தியா வருவதற்கு முடிவு செய்தார். இதற்குரிய எல்லா ஒழுங்குகளையும் செய்துவிட்டு மலையகத்தில் இருந்த தனது சகோதரியை சந்தித்து இந்த விபரங்களை தெரிவித்தள்ளார். அவரது சகோதரி ஈரோஸ் இயக்கத்துடன் செல்ல வேண்டாம் என்றும் தானே கொழும்புக்கு அழைத்து செல்வதாகவும் கேட்டிருக்கிறார். தன்னால் தனது சகோதரிக்கு எந்த பிரச்சனையும் வந்துவிடக்கூடாது என்று எண்ணிய நெப்போலியன் அவரது வேண்டுகோளை ஏற்க மறுத்து விட்டார்.

நெப்போலியன் இறுதியாக தனது சகோதரியை சந்தித்து தான் ஈரோசுடன் செல்லவிருப்பதாக கூறியுள்ளார். அதேபோல் மலையக தோழர்கள் இருவர் நெப்போலியனை கூட்டிச் சென்று ஈரோஸ் இயக்க உறுப்பினர்களிடம் ஒப்படைத்ததை பின்னர் என்னிடம் கொழும்பில் உறுதிப்படுத்தினர்.

ஈரோஸ் உறுப்பினர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட தோழர் நெப்போலியன் கயிற்றால் கட்டி சித்திரவதை செய்யப்பட்டதாகவும் கல்லால் அவரது தலை அடித்து சிதைக்கப்பட்டு அவர் கொல்லப்பட்டதாகவும் பின்னர் அவரது உடல் ஆற்றில் வீசப்பட்டதாகவும் நாம் அறிந்தோம்.

இலங்கை ராணுவம் கொன்ற போராளிகளின் உடல்களை மரியாதை செய்யவில்லை என்று நாம் கூறுகிறோம். ஆனால் மாக்சிய இயக்கம் என்று அழைக்கப்பட்ட ஈரோஸ் இயக்கம் ஒரு சக போராளியை கொன்றதுமல்லாமல் உடலை ஆற்றில் வீசி எறிந்த கொடுமையை என்னவென்று அழைப்பது?

தோழர் நெப்பொலியன் ஒரு மகத்தான தோழர். அவர் மக்களை நேசித்தார். இறுதிவரை மக்களுக்காகவே போராடினார். ஆனால் இந்திய எதிரியானது சூழ்ச்சி செய்து தனது கைக்கூலி இயக்கமான ஈரோஸ் மூலம் அவரை கொன்றுவிட்டது.

தோழர் நெப்போலியன் சகோதரர் செல்வநாயகம் என்று அழைக்கப்பட்ட மகேந்திரன். அவரும் பேரவை இயக்கத்தில் செயற்பட்டவர். அவர் பல்கலைக்கழக படிப்பை பாதியில் கைவிட்டு இயக்கத்தில் சேர்ந்தவர். இந்திய ராணுவத்தால் பாதிக்கப்பட்ட அகதிகளுக்கு டிரைக்டர் வண்டியில் உணவு கொண்டு செல்லும்போது நெடுங்கேணி என்னும் இடத்தில் இந்திய விமான குண்டு வீச்சில் பலியானவர்.

ஈரோஸ் இயக்க தலைவர் பாலகுமார்

ஈரோஸ் இயக்க தலைவர் பாலகுமார் கேட்டுக்கொண்டபடி அவரை மெரினாக் கடற்கரையில் மீன்காட்சியகத்திற்கு அருகில் சந்தித்தேன். என்னைக் கண்டதும் என் கைகளை இறுகப் பிடித்தவர் சில நிமிடங்கள் என்னை உற்று நோக்கினார். எதுவும் பேசவில்லை. எனக்கு இது ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஏனெனில் அவர் எளிமையானவர் மட்டுமல்ல வழக்கமாக மிகவும் நட்புடனும் சரளமாகவும் பேசுபவர்.

சில நிமிட மௌனத்தின் பின் அவரே பேச்சை ஆரம்பித்தார். “பாலத்திற்கு குண்டு வைப்பது போன்ற செயல் எதுவும் செய்ய வேண்டாம் என்று தமிழரசனிடம் கூறுங்கள். இதனால் இந்திய அரசு குறிப்பாக றோ உளவுப்படை மிகவும் கோபம் அடைந்துள்ளது” என்றார். நான் பதில் எதுவும் கூறாமல் அவர் கூறுவதை கவனமாக கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன். அவர் தொடர்ந்து “ தமிழ்நாட்டு புரட்சிகர அமைப்புகளுக்கு நீங்கள் ராணுவ உதவி எதுவும் செய்ய வேண்டாம். “பேரவை” தான் இந்த அமைப்புகளுக்கு சகல உதவிகளும் செய்கிறது என்றும் இதனால் அதற்கு காரணமான உன்னையும் நெப்போலியனையும் கொல்லும்படி எங்களிடம் றோ உளவுப்படை கேட்டிருக்கிறது” என்றார்.

இதைக் கேட்டதும் நான் ஆச்சரியமடைந்தேன். இதற்கு முன்னர் மதுரையில் தமிழீழ தேசிய ராணுவ அமைப்பின் தலைவர் தம்பாப்பிள்ளை மகேஸ்வரனை சந்தித்த ஒரு றோ அதிகாரி “பாலனிடம் கூறுங்கள். அவன் பட்டசில் (குண்டியில்)சூடு வைப்போம்” என்று கூறியதாக அவர் என்னிடம் கூறியிருந்தார். எனவே றோ என் மீது கோபமாக இருக்கிறது என்பது எனக்கு ஆச்சரியமில்லை. ஆனால் எம்மைக் கொல்வதற்கு அவர்கள் ஏன் ஈரோஸ் இயக்கத்திடம் கேட்க வேண்டும் என்பதே எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.

இறுதியாக பாலகுமார் விடைபெறும் முன்னர் “ உன்னையும் நெப்போலியனையும் கொல்லும் பாவத்தை நான் ஒருபோதும் செய்யமாட்டேன். ஆனால் எமது அமைப்பில் உள்ள எல்லோரையும் நம்ப முடியாது. யாராவது அதை செய்துவிடுவார்கள். எனவே எச்சரிக்கையாக இருங்கள்” என்றார். அவர் ஏன் என் கைகளை இறுகப் பற்றிக் கொண்டு பேசாமல் நின்றார் என்பது புரிந்தது. நானும் எம் மீது அவர் கொண்டிருக்கும் அக்கறைக்கு நன்றி தெரிவித்து கவனமாக இருக்க முயல்கிறேன் என்று கூறினேன்.

அப்போது தோழர் நெப்போலியன் மலையகத்தில் இயக்க பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தார். அதனால் உடனடியாக பாலகுமார் தெரிவித்த விடயத்தை அவருக்கு அறிவிக்க முடியவில்லை. மேலும் அவர் மலையகத்தில் நிற்பதால் அவருக்கு எந்தவித ஆபத்தும் இந்திய உளவுப்படையால் நிகழ வாயப்பில்லை என நான் நம்பினேன்.

ஆனால் நாம் எதிர்பார்த்தற்கு மாறாக மலையகத்தில் வைத்து தோழர் நெப்போலியன் கொல்லப்பட்டார். இந்திய உளவுப்படையின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க ஈரோஸ் இயக்கத்தின் ராணுவ பிரிவு மூலம் தோழர் நெப்போலியன் கொல்லப்பட்டார்.

இந்திய புரட்சிகர அமைப்புகளுடன் தொடர்பு வைத்தமைக்காக குறிப்பாக தோழர் தமிழரசனின் தமிழ்நாடு விடுதலைப்படைக்கு உதவியமைக்காக எமது தோழர் நெப்போலியன் கொல்லப்பட்டார். இந்திய உளவுப்படையானது உள்நாட்டில் மட்டுமல்ல வெளிநாட்டிலும் கொலைகளை செய்யும் என்பதற்கு தோழர் நெப்போலியன் படுகொலை ஒரு உதாரணமாகும்.

இந்திய அரசு எமது நட்பு சக்தி அல்ல. அது எமது போராட்டத்தை நசுக்கும் ஒரு எதிரி என்று அன்றே நாம் அறிவித்து அதற்கு எதிராக இந்தியாவில் உள்ள புரட்சிகர சக்திகளுடன் ஜக்கியம் மேற்கொண்டோம். அதனால் எமது தோழர் நெப்போலியனை இழந்தோம். ஆனால் இன்று, நாம் அன்று கூறியது சரியானது என்பதையும் அதற்கான தோழர் நெப்போலியனின் இழப்பு மதிப்பு மிக்கது என்பதையும் உணர்கிறோம். எனவே தொடர்ந்தும் புரட்சிகர சக்திகளின் ஜக்கியத்திற்காக உழைப்போம் என்பதையும் இந்திய அரசுக்கு எதிராக உறுதியான போராட்டத்தை மேற்கொள்வோம் என்பதையும் உறுதியுடன் தெரிவித்துக்கொள்கிறோம்.

(அடுத்த பதிவில் தோழர் நெப்போலியனின் தோழர் தமிழரசனுடான நினைவுகளை பகிர்கிறேன்)

மக்கள் ஆதரவு இருந்தால் மக்கள் மத்தியிலேயே இருக்க முடியும் என்பதற்கு தோழர் தமிழரசன் ஒரு நல்ல உதாரணம;

இன்று தோழர் தமிழரசன் குறித்து பலரும் வெளிப்படையாக ஆதரித்து பேசியும் எழுதியும் வருகின்றனர். 26 வருடங்களின் பின்னர் தமிழகத்தின் பல பாகங்களில் தோழர் தமிழரசன் நினைவு தினம் கொண்டாடப்படுவது உண்மையிலே மிக்க மகிழ்வு தருகிறது. ஆனால் அன்று அப்படி நிலை இருக்க வில்லை. தமிழரசனின் போராட்டத்தை ஏற்றுக் கொண்டவர்கள்கூட வெளிப்படையாக ஆதரிக்க தயங்கினார்கள். அந்தளவுக்கு கியூ பிராஞ் பொலிசின் அடக்கு முறைகளும் நெருக்கடிகளும் இருந்தன.

தோழர் தமிழரசனின் நெருங்கிய ஆதரவாளர்கள் அவரை காட்டிக் கொடக்கும்படி நெருக்கப்பட்டார்கள். தோழர் தமிழரசன் அடிக்கடி செல்லும் ஒரு ஆதரவாளரை இனங் கண்டு கொண்ட உளவுப்படை பொலிசார் அவரிடம் நஞ்சைக் கொடுத்து அதை சாப்பாட்டில் கலந்து கொடுக்கும்படி வற்புறுத்தினார்கள். இல்லையேல் அவருடைய குடும்பத்தை சின்னா பின்னமாக்குவோம், மனைவியை விபச்சார வழக்கில் கைது செய்வோம், மகளை மான பங்பப்படுத்துவோம் என்றெல்லாம் மிரட்டியிருந்தனர். அந்த ஆதரவாளரும் பயந்து வேறு வழியின்றி சம்மதித்தார்.

வழக்கம்போல் ஒரு நாள் தோழர் தமிழரசன் அந்த ஆதரவாளர் வீட்டுக்கு வருகை தந்தபோது அந்த ஆதரவாளர் சாப்பாட்டில் நஞ்சைக் கலந்து கொடுத்திருக்கிறார். கொடுக்கும்பொது அவரது மனட்சாட்சி உறுத்தியதால் கைகள் நடுங்கியிருக்கிறது. இதை அவதானித்த தோழர் தமிழரசன் ஏதோ விபரீதம் நடக்கிறது என்பதை புரிந்து கொண்டு தனக்கு பசிக்க வில்லை என்று கூறிவிட்டு சாப்பிடாமல் சென்றுவிட்டார்.

அதேபோல் இன்னொரு முறை வேறொரு ஆதரவாளர் வீட்டுக்கு தமிழரசன் சென்றபோது அவரது வருகை பொலிசாருக்கு தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டது. தமிழரசன் தனி ஆள் தானே . இலகுவாக கைது செயயலாம் என்று நினைத்து ஒரு சப் இன்பெக்டரும் நாலு காவலரும் ஜீப் வண்டியில் சென்றுள்ளனர். இரவு நேரம். தமிழரசன் வெளியில் வரட்டும் கைது செய்யலாம் என நினைத்து வீதியோரத்தில் பதுங்கியிருந்தனர். வெளியே வந்த தமிழரசன் தனது மோட்டார் வண்டியில் ஏறு முன்னர் வழக்கம்போல் தனது சப் மிசின்கன் துப்பாக்கியை சரிபார்த்திருக்கிறார்.

அவர் எப்போது பணயம் செய்யும் போது துப்பாக்கியை சரி பார்ப்பது வழக்கம். (லோட் செய்து லாக்கில் தயார் நிலையில் வைத்திருப்பார்). அவர் சப் மிசின்கன் துப்பாக்கி வைத்திருப்பதை பார்த்து திடுக்கிட்ட பொலிசார் பயந்து அவரை கைது செய்ய முயற்சிக்காமல் அப்படியே பதுங்கி இருந்துவிட்டனர். எனெனில் அவர்களிடம் ஒரேயொரு துப்பாக்கி அதுவும் 303 ரைபிள் துப்பாக்கியே அப்போது இருந்திருக்கிறது. அடுத்தநாள் தகவல் கொடுத்தவரை “ஏன்டா, அவன் மிசின்கன் வைத்திருப்பதை எங்களுக்கு முன்னரே சொல்லவில்லை. நல்ல காலம். நேற்று எங்களை கொல்லப் பார்த்தியே” என்று செல்லி அடித்தார்களாம்.

சந்தன வீரப்பன் போல் காட்டில் இருந்தால்தான் பொலிசில் இருந்து தப்பிக்க முடியும் என சிலர் என்னிடம் கூறுவதுண்டு. ஆனால் மக்கள் ஆதரவு இருந்தால் மக்கள் மத்தியிலேயே இருக்க முடியும் என்பதற்கு தோழர் தமிழரசன் ஒரு நல்ல உதாரணமாக நான் காட்டுவேன். அவர் மோட்டார் சயிக்கிளில் எப்போதும் துப்பாக்கியுடன் செல்வார். அதற்கு லைசென்ஸ் கிடையாது. அது அவருடைய வண்டியும் கிடையாது. ஒரு பண்ணையாரிடம் பறித்தெடுத்தது. இருந்தும் அவர் இறக்கும்வரை பொலிசில் பிடிபட்டது கிடையாது.

தோழர் தமிழரசன்

இன்று தோழர் தமிழரசன் குறித்து பலரும் வெளிப்படையாக ஆதரித்து பேசியும் எழுதியும் வருகின்றனர். 26 வருடங்களின் பின்னர் தமிழகத்தின் பல பாகங்களில் தோழர் தமிழரசன் நினைவு தினம் கொண்டாடப்படுவது உண்மையிலே மிக்க மகிழ்வு தருகிறது. ஆனால் அன்று அப்படி நிலை இருக்க வில்லை. தமிழரசனின் போராட்டத்தை ஏற்றுக் கொண்டவர்கள்கூட வெளிப்படையாக ஆதரிக்க தயங்கினார்கள். அந்தளவுக்கு கியூ பிராஞ் பொலிசின் அடக்கு முறைகளும் நெருக்கடிகளும் இருந்தன.

தோழர் தமிழரசனின் நெருங்கிய ஆதரவாளர்கள் அவரை காட்டிக் கொடக்கும்படி நெருக்கப்பட்டார்கள். தோழர் தமிழரசன் அடிக்கடி செல்லும் ஒரு ஆதரவாளரை இனங் கண்டு கொண்ட உளவுப்படை பொலிசார் அவரிடம் நஞ்சைக் கொடுத்து அதை சாப்பாட்டில் கலந்து கொடுக்கும்படி வற்புறுத்தினார்கள். இல்லையேல் அவருடைய குடும்பத்தை சின்னா பின்னமாக்குவோம், மனைவியை விபச்சார வழக்கில் கைது செய்வோம், மகளை மான பங்பப்படுத்துவோம் என்றெல்லாம் மிரட்டியிருந்தனர். அந்த ஆதரவாளரும் பயந்து வேறு வழியின்றி சம்மதித்தார்.

வழக்கம்போல் ஒரு நாள் தோழர் தமிழரசன் அந்த ஆதரவாளர் வீட்டுக்கு வருகை தந்தபோது அந்த ஆதரவாளர் சாப்பாட்டில் நஞ்சைக் கலந்து கொடுத்திருக்கிறார். கொடுக்கும்பொது அவரது மனட்சாட்சி உறுத்தியதால் கைகள் நடுங்கியிருக்கிறது. இதை அவதானித்த தோழர் தமிழரசன் ஏதோ விபரீதம் நடக்கிறது என்பதை புரிந்து கொண்டு தனக்கு பசிக்க வில்லை என்று கூறிவிட்டு சாப்பிடாமல் சென்றுவிட்டார்.

அதேபோல் இன்னொரு முறை வேறொரு ஆதரவாளர் வீட்டுக்கு தமிழரசன் சென்றபோது அவரது வருகை பொலிசாருக்கு தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டது. தமிழரசன் தனி ஆள் தானே . இலகுவாக கைது செயயலாம் என்று நினைத்து ஒரு சப் இன்பெக்டரும் நாலு காவலரும் ஜீப் வண்டியில் சென்றுள்ளனர். இரவு நேரம். தமிழரசன் வெளியில் வரட்டும் கைது செய்யலாம் என நினைத்து வீதியோரத்தில் பதுங்கியிருந்தனர். வெளியே வந்த தமிழரசன் தனது மோட்டார் வண்டியில் ஏறு முன்னர் வழக்கம்போல் தனது சப் மிசின்கன் துப்பாக்கியை சரிபார்த்திருக்கிறார்.

அவர் எப்போது பணயம் செய்யும் போது துப்பாக்கியை சரி பார்ப்பது வழக்கம். (லோட் செய்து லாக்கில் தயார் நிலையில் வைத்திருப்பார்). அவர் சப் மிசின்கன் துப்பாக்கி வைத்திருப்பதை பார்த்து திடுக்கிட்ட பொலிசார் பயந்து அவரை கைது செய்ய முயற்சிக்காமல் அப்படியே பதுங்கி இருந்துவிட்டனர். எனெனில் அவர்களிடம் ஒரேயொரு துப்பாக்கி அதுவும் 303 ரைபிள் துப்பாக்கியே அப்போது இருந்திருக்கிறது. அடுத்தநாள் தகவல் கொடுத்தவரை “ஏன்டா, அவன் மிசின்கன் வைத்திருப்பதை எங்களுக்கு முன்னரே சொல்லவில்லை. நல்ல காலம். நேற்று எங்களை கொல்லப் பார்த்தியே” என்று செல்லி அடித்தார்களாம்.

சந்தன வீரப்பன் போல் காட்டில் இருந்தால்தான் பொலிசில் இருந்து தப்பிக்க முடியும் என சிலர் என்னிடம் கூறுவதுண்டு. ஆனால் மக்கள் ஆதரவு இருந்தால் மக்கள் மத்தியிலேயே இருக்க முடியும் என்பதற்கு தோழர் தமிழரசன் ஒரு நல்ல உதாரணமாக நான் காட்டுவேன். அவர் மோட்டார் சயிக்கிளில் எப்போதும் துப்பாக்கியுடன் செல்வார். அதற்கு லைசென்ஸ் கிடையாது. அது அவருடைய வண்டியும் கிடையாது. ஒரு பண்ணையாரிடம் பறித்தெடுத்தது. இருந்தும் அவர் இறக்கும்வரை பொலிசில் பிடிபட்டது கிடையாது.

போதும்! மீண்டும் ஒரு முறை எமது சகோதரிகளை கொல்லாதீர்கள்.

போதும்! மீண்டும் ஒரு முறை எமது சகோதரிகளை கொல்லாதீர்கள்.

தாழ்த்தப்பட்ட சாதி மக்களுக்காக குரல் கொடுத்து வரும் சிவகாமி அவர்கனை ஒரு பெண் போராளியாகவே நான் இதுவரை பார்த்திருக்கிறேன். அப்படிப்பட்டவர் இன்னொரு பெண் போராளிகள் குறித்து அவதூறு பேசினார் என்ற செய்தி என்னை அதிர வைத்திருக்கிறது. அவர் எப்படி இவ்வாறு ஆதாரம் இன்றி அவதூறு பொழிய முடிந்தது? ஏற்கனவே எமது சகோதரிகள் யுத்தத்தினால் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். தற்போது சிவகாமி அவர்களின் பேச்சு அந்த சகோதரிகளின் நொந்த இதயத்தில் வேல் பாச்சியிருக்கிறது. போதும்! இனியும் அவர்களை வேதனைப் படுத்தாதீர்கள் என கெஞ்சிக் கேட்டக்கொள்கிறேன்.

விடுதலை இயக்கங்களில் புலிகள் இயக்கத்தில் மட்டுமல்ல பெரும்பாலும் எல்லா இயக்கங்களிலும் பெண்கள் இணைத்துக கொள்ளப்பட்டார்கள். அவ்வாறு இணைத்துக்கொள்ளப்பட்ட பெண்கள் அரசியல் பணிகளில் மட்டுமல்ல ராணுவ தாக்குதலிலும் பங்கு பற்றினார்கள். அவர்கள் பல சாதனைகளை நிகழ்த்திக் காட்டினார்கள். இவ்வாறு பங்கு பற்றிய பெண்கள் சக போராளியாகவே இயக்கங்களிலும் சமூகத்திலும் மதிக்கப்பட்டார்கள். வறிய நிலையில் உள்ள குடும்பத்தில் இருந்து மட்டுமல்ல மிகவும் வசதியான குடும்பங்களில் இருந்தும் பெண்கள் போராட்டத்தில் இணைந்து கொண்டார்கள்.

முதன் முதலில் நான் அறிந்வரையில் முழு நேர உறுப்பினராக இணைந்து கொண்டவர் ஊர்மிளா என்ற பெண் ஆவார். அதன் பின் புஸ்பராணி என்ற பெண் பொலிசாரினால் கைது செய்யப்பட்டு துன்புறுத்தப்பட்ட செய்தி பத்திரிகைகள் மூலம் பரவியது. இவரை தொடர்ந்து நிர்மலா அக்கா கைது செய்யப்பட்டு பல வருடங்கள் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். அப்புறம் அவரை மட்டுநகர் சிறை உடைத்து புலிகள் மீட்டார்கள்.

1983 க்கு பின்பு புளட், ஈபி.ஆர்.எல்.எவ் போன்ற இயக்கங்கள் நூற்றுக் கணக்கில் பெண்களை உள்வாங்கினார்கள். ஈ.பி.அர்.எல்.எவ் இன் காரைநகர் கடற்படை முகாம் தாக்குதலில் சோபா என்ற பெண் வீர மரணமடைந்தார். இவரே முதன் முதலில் மோதலில் பலியான பெண் ஆவார். இதன் பின்னரே புலிகள் இயக்கம் பெண்களை உள்வாங்கி போராட்டத்தில் பங்கு பெற வைத்தது.

எமது விடுதலைப் போராட்டத்தின் மதிப்பு மிக்க பயன்களில் ஒன்றானது இந்த பெண்களின் பங்களிப்பும் அவர்களது சாதனையும். ஏனென்றால் மிகவும் இறுக்கமான யாழ் சமூக கட்டமைப்பை உடைத்து கொண்டு பெண்கள் போராட்டத்தில் பங்கு பற்றியதுடன் அவர்கள் ஆண்களுக்கு நிகராக பெரும் சாதனைகளையும் நிகழ்த்தினார்கள். இவ்வாறான பெண்கள் அனைத்து இயக்கங்களிலும் மிகவும் கட்டுப்பாட்டுடனும் மதிப்புடனும் பேணப்பட்டனர். இதற்கு காரணம் தலைமைகளின் வழிகாட்டல் என்பதிலும் தமிழர்களின் கலாச்சாரம் என்று கூறலாம்.

எந்த தவறுமே நடக்க வில்லை என்று நான் கூறப்போவதில்லை. ஏனெனில் ஒரு சில தவறுகள் நடந்திருக்கின்றன. இது எமது போராட்டத்தில் மட்டுமல்ல நான் அறிந்த பல போராட்ட வரலாறுகளிலும் நடந்திருக்கின்றன. அவற்றை வைத்து அனைத்து பெண்களும் தவறாக நடத்தப்பட்டார்கள் என்பது எமது சகோதரிகளை நாங்களே கேவலப்படுத்துவதற்கு ஒப்பாகும். எனவே இது போன்ற பிதற்றல்களை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு தொடர்ந்தும் எமது பெண்களை போராட்டத்தில் இணைத்து கொள்வோம். அவர்கள் மாபெரும் சாதனை நிகழ்த்த வழிகாட்டுவோம்.

சிவகாமி அவர்கள் எமது சகோதரிகளை கேவலப்படுத்தவில்லை. மாறாக அவர் தன்னைத்தானே கேவலப்படுத்தியுள்ளார் என்பதை காலம் விரைவில் அவருக்கு உணர்த்தும்.

ஈரோஸ் இயக்க தலைவர் பாலகுமார்

ஈரோஸ் இயக்க தலைவர் பாலகுமார் கேட்டுக்கொண்டபடி அவரை மெரினாக் கடற்கரையில் மீன்காட்சியகத்திற்கு அருகில் சந்தித்தேன். என்னைக் கண்டதும் என் கைகளை இறுகப் பிடித்தவர் சில நிமிடங்கள் என்னை உற்று நோக்கினார். எதுவும் பேசவில்லை. எனக்கு இது ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஏனெனில் அவர் எளிமையானவர் மட்டுமல்ல வழக்கமாக மிகவும் நட்புடனும் சரளமாகவும் பேசுபவர்.

சில நிமிட மௌனத்தின் பின் அவரே பேச்சை ஆரம்பித்தார். “பாலத்திற்கு குண்டு வைப்பது போன்ற செயல் எதுவும் செய்ய வேண்டாம் என்று தமிழரசனிடம் கூறுங்கள். இதனால் இந்திய அரசு குறிப்பாக றோ உளவுப்படை மிகவும் கோபம் அடைந்துள்ளது” என்றார். நான் பதில் எதுவும் கூறாமல் அவர் கூறுவதை கவனமாக கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன். அவர் தொடர்ந்து “ தமிழ்நாட்டு புரட்சிகர அமைப்புகளுக்கு நீங்கள் ராணுவ உதவி எதுவும் செய்ய வேண்டாம். “பேரவை” தான் இந்த அமைப்புகளுக்கு சகல உதவிகளும் செய்கிறது என்றும் இதனால் அதற்கு காரணமான உன்னையும் நெப்போலியனையும் கொல்லும்படி எங்களிடம் றோ உளவுப்படை கேட்டிருக்கிறது” என்றார்.

இதைக் கேட்டதும் நான் ஆச்சரியமடைந்தேன். இதற்கு முன்னர் மதுரையில் தமிழீழ தேசிய ராணுவ அமைப்பின் தலைவர் தம்பாப்பிள்ளை மகேஸ்வரனை சந்தித்த ஒரு றோ அதிகாரி “பாலனிடம் கூறுங்கள். அவன் பட்டசில் (குண்டியில்)சூடு வைப்போம்” என்று கூறியதாக அவர் என்னிடம் கூறியிருந்தார். எனவே றோ என் மீது கோபமாக இருக்கிறது என்பது எனக்கு ஆச்சரியமில்லை. ஆனால் எம்மைக் கொல்வதற்கு அவர்கள் ஏன் ஈரோஸ் இயக்கத்திடம் கேட்க வேண்டும் என்பதே எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது.

இறுதியாக பாலகுமார் விடைபெறும் முன்னர் “ உன்னையும் நெப்போலியனையும் கொல்லும் பாவத்தை நான் ஒருபோதும் செய்யமாட்டேன். ஆனால் எமது அமைப்பில் உள்ள எல்லோரையும் நம்ப முடியாது. யாராவது அதை செய்துவிடுவார்கள். எனவே எச்சரிக்கையாக இருங்கள்” என்றார். அவர் ஏன் என் கைகளை இறுகப் பற்றிக் கொண்டு பேசாமல் நின்றார் என்பது புரிந்தது. நானும் எம் மீது அவர் கொண்டிருக்கும் அக்கறைக்கு நன்றி தெரிவித்து கவனமாக இருக்க முயல்கிறேன் என்று கூறினேன்.

அப்போது தோழர் நெப்போலியன் மலையகத்தில் இயக்க பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தார். அதனால் உடனடியாக பாலகுமார் தெரிவித்த விடயத்தை அவருக்கு அறிவிக்க முடியவில்லை. மேலும் அவர் மலையகத்தில் நிற்பதால் அவருக்கு எந்தவித ஆபத்தும் இந்திய உளவுப்படையால் நிகழ வாயப்பில்லை என நான் நம்பினேன்.

ஆனால் நாம் எதிர்பார்த்தற்கு மாறாக மலையகத்தில் வைத்து தோழர் நெப்போலியன் கொல்லப்பட்டார். இந்திய உளவுப்படையின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க ஈரோஸ் இயக்கத்தின் ராணுவ பிரிவு மூலம் தோழர் நெப்போலியன் கொல்லப்பட்டார்.

இந்திய புரட்சிகர அமைப்புகளுடன் தொடர்பு வைத்தமைக்காக குறிப்பாக தோழர் தமிழரசனின் தமிழ்நாடு விடுதலைப்படைக்கு உதவியமைக்காக எமது தோழர் நெப்போலியன் கொல்லப்பட்டார். இந்திய உளவுப்படையானது உள்நாட்டில் மட்டுமல்ல வெளிநாட்டிலும் கொலைகளை செய்யும் என்பதற்கு தோழர் நெப்போலியன் படுகொலை ஒரு உதாரணமாகும்.

இந்திய அரசு எமது நட்பு சக்தி அல்ல. அது எமது போராட்டத்தை நசுக்கும் ஒரு எதிரி என்று அன்றே நாம் அறிவித்து அதற்கு எதிராக இந்தியாவில் உள்ள புரட்சிகர சக்திகளுடன் ஜக்கியம் மேற்கொண்டோம். அதனால் எமது தோழர் நெப்போலியனை இழந்தோம். ஆனால் இன்று, நாம் அன்று கூறியது சரியானது என்பதையும் அதற்கான தோழர் நெப்போலியனின் இழப்பு மதிப்பு மிக்கது என்பதையும் உணர்கிறோம். எனவே தொடர்ந்தும் புரட்சிகர சக்திகளின் ஜக்கியத்திற்காக உழைப்போம் என்பதையும் இந்திய அரசுக்கு எதிராக உறுதியான போராட்டத்தை மேற்கொள்வோம் என்பதையும் உறுதியுடன் தெரிவித்துக்கொள்கிறோம்.

(அடுத்த பதிவில் தோழர் நெப்போலியனின் தோழர் தமிழரசனுடான நினைவுகளை பகிர்கிறேன்)

இந்திய உளவுப்படையால் கொல்லப்பட்ட தோழர் நெப்போலியன்

• இந்திய உளவுப்படையால் கொல்லப்பட்ட தோழர் நெப்போலியன்

தோழர் நெப்போலியன் கரவெட்டியை பிறப்பிடமாக கொண்டவர். அவரது சொந்த பெயர் மனோகரன். அவர் முதலில் புலிகள் இயக்கத்தில் சேர்ந்தார். அங்குதான் அவரது குள்ள உருவத்தையும் துடிப்பான செயற்பாட்டையும் பார்த்து அவருக்கு நெப்போலியன் என்ற பெயர் சூட்டப்பட்டது.

புலிகள் இயக்கம் இரண்டாகப் பிரிந்து பதியபாதை என்னும் பெயரில் இயங்கிய பிரிவுடன் தோழர் நெப்போலியன் செயற்பட்டார். பின்னர் புதிய பாதையில் இருந்து பிரிந்து தமிழ் மக்கள் பாதுகாப்பு பேரவை என்னும் இயக்கத்தை ஆரம்பித்த தோழர்களில் ஒருவராக இருந்தார்.

“பேரவை” இயக்கம் மேற்கொண்ட சென்ரல்காம்ப் பொலிஸ் நிலைய தாக்குதல், களுவாஞ்சிக்குடி பொலிஸ் மீதான தாக்குதல் மற்றும் மாகாவிலாச்சி பொலிஸ் நிலைய தாக்குதல் யாவற்றிலும் தோழர் நெப்போலியன் முன் நின்று செயற்பட்டார்.
அவர் தமிழ்நாட்டில் தங்கியிருந்தவேளை இந்திய புரட்சிகர இயக்கங்களுடான உறவை மேற்கொண்டார். குறிப்பாக தோழர் தமிழரசனின் கட்சியினரின் பெண்ணாடம் மாநாட்டில் கலந்து கொண்டதுடன் அவர்களுக்கான ராணுவ பயிற்சிக்கு எற்பாடு செய்ததும் தோழர் நெப்போலியனே.

டெலோ இயக்கம் தடை செய்யப்பட்ட போது எமது “பேரவை” இயக்கமும் புலிகளால் தடை செய்யப்பட்டது. தோழர் நெப்போலியன் புலிகளால் தேடப்பட்டதால் அவர் மட்டக்களப்பு சென்று அங்கு இயங்கினார். அங்கும் அவர் வந்தது தெரிந்து கொண்ட புலிகள் அவரைப் பிடிப்பதற்குமுயற்சி செய்தார்கள். எனவே வேறு வழியின்றி அவர் அங்கிருந்து சென்று மலையகத்தில் இயங்கினார்.

மலையகத்தில் மலையக விடுதலை முன்னனி என்ற பெயரில் இளைஞர்களை திரட்டினார். சில பண பறிப்பு நடவடிக்கைகளில் இறங்கினார். அதனால் அவர் பற்றி இலங்கை அரசுக்கு தெரிந்து அவர் மிகவும் கடுமையாக தேடப்பட்டார். இதனால் அவர் மலையகத்தை விட்டு வெளியேற வேண்டி ஏற்பட்டது.

நாட்டில் நெப்போலியனுக்கு எற்பட்டிருக்கும் நெருக்கடிகளை அறிந்துகொண்ட தோழர் தமிழரசன் மிகவும் வருந்தினார். கொஞ்ச நாளைக்கு தமிழ்நாட்டில் வந்து தங்களுடன் இருக்கும்படி நெப்போலியனிடம் தெரிவிக்குமாறு அவர் பல தடவை என்னிடம் கோரினார். நெப்போலியன் தோழர் தமிழரசனுடன் நெருங்கிப் பழகியவர். நீண்ட நேரம் பல அரசியல் விடயங்கள் குறித்து விவாதம் செய்தவர். அதுமட்மல்ல தோழர் தமிழரசன் கட்சியினரின் ராணுவ தயாரிப்புகளுக்கு பல உதவிகள் செய்தவர். எனவே நெப்போலியன் தம்முடன் இருந்தால் அது பல வழிகளில் தமக்கு உதவியாக இருக்கும் எனவும் தோழர் தமிழரசன் கருதினார்.

இந் நிலையில் நெப்போலியன் வேறு வழியின்றி இந்தியா வருவதற்கு முடிவு செய்தார். எனவே மலையகத்தில் இருந்து கொழும்பு சென்று அங்கிருந்து விமான மூலம் சென்னை வருவதற்கு நினைத்தார். ஆனால் கொழும்பு செல்லவும் அங்கு தங்கியிருந்து உரிய பயண எற்பாடுகளை செய்யவும் வசதியின்றி இருந்தார். இந்த நிலையில் அவரை தொடர்பு கொண்ட ஈரோஸ் இயக்கத்தினர் தாங்கள் உதவி செய்வதாகவும் தங்களுடன் வரும்படியும் அழைத்தனர்.

ஈரோஸ் இயக்கத்தால் தமக்கு எந்த ஆபத்தும் வராது என நம்பிய நெப்போலியன் அவர்களது உதவியை பெற்று இந்தியா வருவதற்கு முடிவு செய்தார். இதற்குரிய எல்லா ஒழுங்குகளையும் செய்துவிட்டு மலையகத்தில் இருந்த தனது சகோதரியை சந்தித்து இந்த விபரங்களை தெரிவித்தள்ளார். அவரது சகோதரி ஈரோஸ் இயக்கத்துடன் செல்ல வேண்டாம் என்றும் தானே கொழும்புக்கு அழைத்து செல்வதாகவும் கேட்டிருக்கிறார். தன்னால் தனது சகோதரிக்கு எந்த பிரச்சனையும் வந்துவிடக்கூடாது என்று எண்ணிய நெப்போலியன் அவரது வேண்டுகோளை ஏற்க மறுத்து விட்டார்.

நெப்போலியன் இறுதியாக தனது சகோதரியை சந்தித்து தான் ஈரோசுடன் செல்லவிருப்பதாக கூறியுள்ளார். அதேபோல் மலையக தோழர்கள் இருவர் நெப்போலியனை கூட்டிச் சென்று ஈரோஸ் இயக்க உறுப்பினர்களிடம் ஒப்படைத்ததை பின்னர் என்னிடம் கொழும்பில் உறுதிப்படுத்தினர்.

ஈரோஸ் உறுப்பினர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட தோழர் நெப்போலியன் கயிற்றால் கட்டி சித்திரவதை செய்யப்பட்டதாகவும் கல்லால் அவரது தலை அடித்து சிதைக்கப்பட்டு அவர் கொல்லப்பட்டதாகவும் பின்னர் அவரது உடல் ஆற்றில் வீசப்பட்டதாகவும் நாம் அறிந்தோம்.

இலங்கை ராணுவம் கொன்ற போராளிகளின் உடல்களை மரியாதை செய்யவில்லை என்று நாம் கூறுகிறோம். ஆனால் மாக்சிய இயக்கம் என்று அழைக்கப்பட்ட ஈரோஸ் இயக்கம் ஒரு சக போராளியை கொன்றதுமல்லாமல் உடலை ஆற்றில் வீசி எறிந்த கொடுமையை என்னவென்று அழைப்பது?

தோழர் நெப்பொலியன் ஒரு மகத்தான தோழர். அவர் மக்களை நேசித்தார். இறுதிவரை மக்களுக்காகவே போராடினார். ஆனால் இந்திய எதிரியானது சூழ்ச்சி செய்து தனது கைக்கூலி இயக்கமான ஈரோஸ் மூலம் அவரை கொன்றுவிட்டது.

தோழர் நெப்போலியன் சகோதரர் செல்வநாயகம் என்று அழைக்கப்பட்ட மகேந்திரன். அவரும் பேரவை இயக்கத்தில் செயற்பட்டவர். அவர் பல்கலைக்கழக படிப்பை பாதியில் கைவிட்டு இயக்கத்தில் சேர்ந்தவர். இந்திய ராணுவத்தால் பாதிக்கப்பட்ட அகதிகளுக்கு டிரைக்டர் வண்டியில் உணவு கொண்டு செல்லும்போது நெடுங்கேணி என்னும் இடத்தில் இந்திய விமான குண்டு வீச்சில் பலியானவர்.